When Progressive Rock Discovered Middle-earth
Στο πρώτο άρθρο της στήλης Echoes of Middle-earth επισκεφθήκαμε τους Mostly Autumn, μια μπάντα που κατάφερε να αποδώσει τη νοσταλγία και τη μελαγχολία της Μέσης-Γης χωρίς να χρειάζεται να αναφέρεται συνεχώς σε ήρωες και μάχες.
Αυτή τη φορά θα ταξιδέψουμε ακόμη πιο πίσω. Πριν τις κινηματογραφικές τριλογίες. Πριν τα συμφωνικά soundtracks. Πριν το power metal συνδεθεί με τον Tolkien. Σε μια εποχή όπου η Μέση-Γη ήταν ακόμα αποκλειστικά ένας λογοτεχνικός κόσμος που ζούσε στη φαντασία των αναγνωστών. Και μόλις κατάλαβα γιατί όταν βγήκε το πρώτο trailer του The Lord of the Rings έκανα σαν τρελός από τη χαρά μου και όλοι έλεγαν “αυτός δεν πάει καλά”. Και που να ξεραν τι είχε παρακάτω.
Πάμε λοιπόν να συναντήσουμε έναν Σουηδό μουσικό ονόματι Bo Hansson, ο οποίος το 1970 τόλμησε να κάνει κάτι πρωτοφανές: να μετατρέψει τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών σε progressive rock. Αν με ρωτήσεις ποιο είναι το αγαπημένο μου είδος στην rock/metal μουσική, εχεις μαντέψει σωστά. Τρελαίνομαι για αυτόν τον ήχο, ειδικά των 70’s.
Δεν θα χάσω τον χρόνο σου με κείμενο σαν να βγήκε από το Wiki. Ο Bo Hansson ήταν ήδη γνωστός στη Σουηδία από τη συνεργασία του με τον Janne Karlsson στο ντουέτο Hansson & Karlsson, ένα από τα σημαντικότερα σχήματα της σκανδιναβικής ψυχεδελικής σκηνής των sixties.
Όταν όμως ανακάλυψε τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, βρήκε κάτι περισσότερο από ένα αγαπημένο βιβλίο. Βρήκε έναν κόσμο που άξιζε να μεταφραστεί σε μουσική. Να το πω και λίγο διαφορετικά, εκεί που οι περισσότεροι μουσικοί είδαν ένα βιβλίο, ο Bo Hansson άκουσε έναν δίσκο. Και είμαι σίγουρος για αυτό, χωρίς να το έχω ψάξει. Κάπως έτσι κι εγώ ξεκίνησα να βλέπω εικόνες αντί για μια απλή αφήγηση. Οπότε το παίρνω πάνω μου ότι αυτό συμβαίνει.
Το αποτέλεσμα αυτής της έμπνευσης ήταν το Music Inspired by Lord of the Rings, ένα instrumental concept album που κυκλοφόρησε αρχικά στη Σουηδία το 1970. Μην περιμένεις soundtrack. Ούτε τη Μέση-Γη όπως την έμαθαν οι νεότερες γενιές μέσα από τον κινηματογράφο. Hammond όργανα, πρώιμα synthesizers, ψυχεδελικές αποχρώσεις και μια αίσθηση περιπλάνησης που αν διαβάζεις παράλληλα ένα από τα τρία βιβλία στέκεται άνετα σαν soundtrack. Είναι ένας δίσκος που δεν προσπαθεί να αφηγηθεί την ιστορία του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών. Προσπαθεί να αποδώσει το συναίσθημα της ανάγνωσής του και το καταφέρνει κατά την ταπεινή μου γνώμη άψογα.
Αγαπημένα τραγούδια; The Old Forest, The Black Riders, Lothlórien, The Grey Havens.
Το Lothlórien; Ήταν το prog rock πριν το prog rock. Όπως η Ambient μουσική πριν από τον Eno. Σαφώς πολύ μπροστά από την εποχή του. Άκουσε το και θα καταλάβεις.
Κάθε εποχή φαντάστηκε τη Μέση-Γη με τον δικό της τρόπο. Άλλοι την είδαν μέσα από κινηματογραφικές εικόνες. Άλλοι μέσα από συμφωνικές ορχήστρες. Ο Bo Hansson την είδε μέσα από τα πλήκτρα ενός Hammond και την ψυχεδέλεια των αρχών του ’70. Πενήντα χρόνια αργότερα, το ταξίδι του εξακολουθεί να αξίζει μια θέση δίπλα στα πιο γνωστά μονοπάτια της μουσικής που εμπνεύστηκε από τον Tolkien. Πιστεύω ότι προσπάθησε να μας μεταφέρει πως ένιωσε όταν την επισκέφθηκε. Ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα του δίσκου του.
Στο επόμενο ταξίδι των Echoes of Middle-earth, θα συνεχίσουμε να αναζητούμε εκείνες τις μουσικές που γεννήθηκαν στη σκιά των βουνών, των δασών και των ιστοριών του Καθηγητή.
Μέχρι τότε συνέχισε να περπατάς σε άγνωστους δρόμους.
Βο Hanson – Music Inspired by Lord of the Rings
Εργο του Roger Garland, ενός από τους σημαντικότερους εικονογράφους που συνδέθηκαν με τον Tolkien τη δεκαετία του ’70 και του ’80. Το εξώφυλλο του Roger Garland αποτυπώνει τέλεια την εποχή του. Δεν προσπαθεί να μας δείξει τη Μέση-Γη όπως τη γνωρίσαμε αργότερα από τον κινηματογράφο, αλλά όπως την οραματίζονταν οι αναγνώστες και οι καλλιτέχνες των αρχών της δεκαετίας του ’70: παράξενη, ονειρική και γεμάτη ψυχεδελικές επιρροές.
Καλή Ακρόαση