Πριν ακόμη φτάσω στο περιεχόμενο, οφείλω να σταθώ στην ίδια την έκδοση. Η Black Griffin Books παραδίδει ένα πραγματικά συλλεκτικό έργο, με εξαιρετική hardcover βιβλιοδεσία, κορδέλα-σελιδοδείκτη, προσεγμένη επιμέλεια και ένα εντυπωσιακό ανάγλυφο εξώφυλλο βασισμένο σε πρωτότυπο πίνακα του Αλέξανδρου Βασιλόπουλου. Είναι από εκείνες τις σπάνιες περιπτώσεις όπου το βιβλίο λειτουργεί και ως αντικείμενο τέχνης, δικαιώνοντας απόλυτα τη θέση του σε μια βιβλιοθήκη συλλέκτη.

Αυτό που επιχειρεί ο συγγραφέας δεν είναι καθόλου εύκολο. Η Ποιητική Έντα αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κείμενα της σκανδιναβικής παράδοσης, αλλά και ένα έργο που συχνά δυσκολεύει τον σύγχρονο αναγνώστη λόγω της ποιητικής του μορφής, της αποσπασματικότητας και της ιστορικής του απόστασης. Αντί να προχωρήσει σε μια απλή μετάφραση, ο Ανδριαννός επιλέγει να αναδιηγηθεί τους μύθους σε πεζό λόγο, διατηρώντας τον πυρήνα και το πνεύμα τους, ενώ ταυτόχρονα τους καθιστά άμεσα προσβάσιμους στο ελληνικό κοινό. Το αποτέλεσμα είναι ένα έργο που ισορροπεί ανάμεσα στη λογοτεχνία και τη μυθολογική μελέτη, αποκτώντας ταυτόχρονα και μια ιδιαίτερη πολιτισμική αξία.

Για πρώτη φορά βρέθηκα μπροστά σε τόσο συγκεντρωμένη πληροφορία γύρω από τη σκανδιναβική μυθολογία. Καθώς προχωρούσα στις σελίδες του βιβλίου, συνειδητοποιούσα όλο και περισσότερο πόσο περιορισμένη είναι η εικόνα που έχουμε οι περισσότεροι για τον κόσμο του Odin, του Thor, του Loki και των υπόλοιπων μορφών του βόρειου πάνθεου. Η σύγχρονη ποπ κουλτούρα, και ιδιαίτερα η Marvel, έχει αναμφίβολα συμβάλει στη διάδοση αυτών των ονομάτων, αλλά ταυτόχρονα έχει διαμορφώσει μια εκδοχή τους αρκετά διαφορετική από τις πραγματικές μυθολογικές τους ρίζες. Το βιβλίο λειτουργεί σχεδόν αποκαλυπτικά, επιστρέφοντας τον αναγνώστη στις αυθεντικές αφηγήσεις που γέννησαν αυτούς τους θρύλους.

Ιδιαίτερα θετική εντύπωση μου προκάλεσε το γεγονός ότι ο συγγραφέας δεν επιχειρεί να επιβάλει μία και μοναδική εκδοχή των μύθων. Αντίθετα, διατηρεί παραλλαγές, διαφορετικές αφηγήσεις και μικρές αντιφάσεις που συναντώνται στην προφορική παράδοση και στα αρχικά κείμενα. Αυτό ενδέχεται να δημιουργήσει κάποιες επαναλήψεις για ορισμένους αναγνώστες, όμως προσωπικά το θεώρησα απαραίτητο στοιχείο ενός έργου που επιδιώκει να παρουσιάσει τη σκανδιναβική μυθολογία στην πληρότητά της και όχι μέσα από ένα αυθαίρετο φιλτράρισμα.

Η γραφή παραμένει απλή, καθαρή και ευανάγνωστη, επιτρέποντας ακόμη και σε κάποιον που δεν έχει προηγούμενη επαφή με τη βόρεια μυθολογία να ακολουθήσει χωρίς δυσκολία το ταξίδι. Σε αρκετά σημεία ένιωσα πως δεν διάβαζα ένα βιβλίο γνώσεων, αλλά πως άκουγα έναν παλιό παραμυθά να αφηγείται ιστορίες δίπλα στη φωτιά μιας μακρινής βόρειας αίθουσας συμποσίου. Εκεί βρίσκεται και η μεγαλύτερη επιτυχία του έργου. Δεν μεταφέρει απλώς πληροφορίες. Μεταφέρει ατμόσφαιρα.

Πάνω απ’ όλα όμως, οι Θρύλοι του Βορρά κατάφεραν να μου θυμίσουν γιατί οι μύθοι επιβιώνουν μέσα στους αιώνες. Όχι επειδή αφηγούνται περιπέτειες θεών και ηρώων, αλλά επειδή κρύβουν μέσα τους τις αγωνίες, τις ελπίδες και τις κοσμοθεωρίες των ανθρώπων που τους δημιούργησαν. Μέσα από αυτές τις σελίδες γνώρισα καλύτερα όχι μόνο τους θρύλους του Βορρά, αλλά και τον ίδιο τον λαό που τους γέννησε.

Σε μια εποχή όπου πολλά βιβλία σχεδιάζονται με μοναδικό γνώμονα την εμπορικότητα, τέτοιες εκδόσεις μοιάζουν να υπηρετούν έναν διαφορετικό σκοπό. Την παρακαταθήκη. Τη διατήρηση της πολιτισμικής μνήμης. Τη δημιουργία ενός έργου που δεν φιλοδοξεί απλώς να διαβαστεί, αλλά να παραμείνει. Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο επίτευγμα τόσο του συγγραφέα όσο και των ανθρώπων που επέλεξαν να το φέρουν στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό.